زبان و ادبیات فارسی در مغرب


این وبلاگ به بررسی وضعیت زبان و ابیات فارسی در کشور مغرب می پردازد


نویسنده : أحمد موسی ; ساعت ۳:٠٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٧ آبان ۱۳٩٢

 
حکایة النحوی المغرور مع ربان السفینة المتواضع


آن یکی نحوی  به کشتی در نشست
                                        رو بـه کشتیبان نهاد آن خـود پـرست
گفت هیـچ از نحـو خوانـدی گفـت لا
                                        گفــت نیــم عمــر تـو شـد در فنــا
دل شکسته گشـت کشتیبـان ز تــاب
                                        لیــک آن دم کــرد خامـش از جواب
بــاد کشتـی را بــه گردابـی فکنـــد
                                       گفت کشتی بـان بــدان نحــوی بلند
هیـچ دانــی آشـــنا کـــردن بگـــو
                                        گفت نی  ای خوش جواب خوب رو
گفـت کـل عمـرت ای نحوی فناست
                                        زانـک کشتی غـرق این گردابهــاست
محـو می بایـد نـه نحـو اینجا بــدان
                                         گـر تـو محــوی بی خطـر در آب ران
آب دریــا مــرده را بــر ســـر نــهد
                                        ور بــود زنــده ز دریــا کـــی رهــد
چـون بمـردی تـــو ز اوصــاف بشـر
                                         بحـر اسـرارت نهــد بـــر فــرق سـر


التعریب للزمیل الدکتور نور القضاة

جلس أحد النحاة فی السفینة،

ونظر ذلک المغرور إلى صاحبها

وقال هل تعرف شیئا فی النحو؟ فقال : لا.

قال: نصف عمرک ذهب هدراً

إنکسر خاطر صاحب السفینة

ولکنه سکت ولم یجب

ألقت الریح السفینة فی دوامة

فصاح صاحبها للنحوی بصوت عال :

هل تستطیع السباحة ؟

قال: لا یا فصیح اللسان وحسن الوجه

فقال له: کلّ عمرک ذهب هدراً

لأن هذه السفینة ستغرق فی البحر

ما یلزمک فی هذه الدنیا هو (المحو) لا (النحو)

فإن محوت (النفس) فخض البحر بلا خوف

ماء البحر یرفع الجسد المیت ویجعله یطفو

والجسد الحیّ لا یفارق البحر ویغرق

إذا ما ماتت فیک الصفات البشریة ( تخلصت من صفاتک الدنیویة)

فإن بحر الأسرار سیرفعک عالیاً.


-مولانا جلال الدین الرومی_

من دیوان (المثنوی)













Powered by WebGozar

<

دریافت کد آمارگیر سایت